Odchów młodych
Pisklęta dzielą się na zagniazdowniki i gniazdowniki. Te pierwsze charakteryzują się dużą samodzielnością - zaraz po wykluciu potrafią same chodzić i opuszczają gniazdo, by podążać za rodzicem. Gniazdowniki po opuszczeniu jaja są zupełnie bezradne i muszą być dokarmiane przez rodziców, dopóki nie dorosną. Posiadają duże, jaskrawo ubarwione dzioby, szeroko rozdziawiane. Ptaki przynoszą pisklętom pokarm w dziobie lub wolu, często już nadtrawiony. Młode są zazwyczaj nagie, potem pokrywają się puchem. Dopiero podrośnięte podloty są wyposażone w pióra i rozpoczynają naukę latania. Niektóre gatunki wyspecjalizowały się w pasożytnictwie lęgowym. Przykładem może być kukułka, której samiec denerwuje gospodarzy gniazda, a gdy próbują oni go przegonić, samica szybko składa do gniazda własne jajo i odlatuje. Parka ptaków obcego gatunku wychowuje więc młodą kukułkę, która rozwija się szybciej niż właściwe potomstwo żywicieli i wyrzuca pozostałe pisklęta z gniazda. Samice i samce ptaków różnią się od siebie wyglądem. Te pierwsze są większe, lecz mniej kolorowe od osobników męskich. Samce często mają jaskrawe ubarwienie, posiadają długie pióra w ogonie lub czuby, które często stroszą. Niektóre gatunki charakteryzują się monogamią, wtedy też samiec bardziej opiekuje się swoim potomstwem.